'De Mens als Individu' is complex: dualistische gevoelens komen in ons op.
We voelen het één, maar ook het ander: goedheid en/of woede, zekerheid en/of angst, liefde maar ook haat.
Tweestrijd en dualiteit zitten verborgen in elk individu, en komt naar buiten via een wonderlijk uitdrukkingsvermogen. Vooral het gezicht brengt diepgang.
Deze tweestrijd komt tot uitdrukking in de schilderijen: welke emoties kleuren de lijnen van het gezicht?
Eén kant van het gezicht is anders dan de andere kant, de ogen zijn verschillend, soms accentueert een subtiele lijn het verschil.
De relatie tussen 'Het Individu en de Ander' is ook complex: de mens is sociaal en zoekt aansluiting, maar dit lukt maar tot op een zekere hoogte.
We kijken verwonderd naar de 'anderen'. Wie zijn zij? Wat doen ze? Het bekijken, of het bekeken worden, komt tot uiting door een bijkomend oog (of een derde punt van aanwezigheid).
We zijn echter nooit zeker over wat de ander denkt of hoe hij is. We blijven altijd onszelf, heel uniek en verschillend van elk ander individu, en staan daarom steeds alleen in onze levensstrijd.
Het brengt verdriet en woede met zich mee, ook eenzaamheid en een gevoel van onveiligheid. Dit komt tot uiting door ogen die vooruit turen, en die met beklijvende vragen moeten verder leven.
Niet alleen de kleuren zijn belangrijk in deze werken, ook de lijnen hebben een eigen structuur. Zo staat de gedachte tegenover de materie. Deze vorm van
inspiratie hoopt Lut Beuls nog lang te kunnen verwezenlijken. De 'Andere Werken' zijn een verzameling van schilderijen die vanuit andere inspiraties
gerealiseerd werden.


